Werkgroep Blokkeren Kinderporno

Deze werkgroep wil – in aanvulling op de voortdurende inspanningen van politie, justitie en het Meldpunt Kinderporno- samenwerken aan de inrichting van een blokkade voor kinderporno. Onderstaande Q&A biedt antwoord op de meest gestelde vragen daarover. Daarnaast kunt u de rapportage van onderzoeksbureau AEF en tekst van de intentieverklaring vinden, die als basis dienden voor het daadwerkelijk opstarten van de uitwerking in de werkgroep. Ook de actiepunten van de werkgroep kunt u hier vinden, evenals een brief aan Bits of Freedom met uitleg rondom het proces naar aanleiding van hun verzoek tot openheid en een brief die minister Opstelten (Veiligheid en Justitie) aan de Tweede Kamer stuurde.
 
Wat hield het initiatief in?
Het Meldpunt Kinderporno zou een blacklist samenstellen die vervolgens door de ISP’s zou worden gebruikt om bepaalde websites niet weer te geven aan de gebruikers die deze opvragen. Die zouden in plaatst daarvan een STOP-pagina te zien krijgen.  
 
Op basis van welke criteria zou een website op de blacklist worden geplaatst?
Als basis voor het samenstellen van de blacklist zijn de criteria uit het AEF rapport gehanteerd. Dit houdt in dat voor de inhoudelijke beoordeling de classificatie van bijlage 4 wordt gebruikt (p. 37), dat het alleen gaat om content die gehost wordt in landen waar de Nederlandse opsporingsautoriteiten geen middelen hebben voor opsporing en vervolging (bouwstenen 2.2, p. 10) en dat situaties zoals in de UK, waar Wikipedia geblokkeerd werd omdat er ergens materiaal stond dat onder de daar geldende blocking-criteria viel, te allen tijde voorkomen moet worden. Dus dat dit soort legitieme websites nooit geblokkeerd zullen worden.
  
Wat zou de internetgebruiker er van gemerkt hebben?
Als het goed is helemaal niets. Alleen wanneer hij of zij een website zou zoeken met kinderpornografisch materiaal, zou er een stop-pagina weergegeven worden. Dit beschermt ook de argeloze surfer die niet specifiek zoekt op kinderporno maar per ongeluk doorklikt naar dit materiaal.
 
Was het plan om bij te houden wie de Stop-pagina bezoekt?
Nee. Deze blokkade zou door de providers worden ingezet om als private partijen een bijdrage te leveren aan het tegengaan van de verspreiding van kinderporno, niet als opsporingsmiddel (nog afgezien van het feit dat het enkele bezoek aan de STOP-pagina niets zegt over de intentie van de gebruiker, kan immers ook onbedoeld zijn).  Er zouden dan ook geen gegevens opgeslagen of bewaard met betrekking tot de bezoeken van de Stop-pagina.
 
Wat als er iets onterecht op de blacklist komt?
Er zouden alleen websites op de lijst komen die voldoen aan alle criteria. De lijst zou ook steeds gecontroleerd worden om te kijken of de opgenomen websites inderdaad nog steeds kinderporno bevatten. Dit om te voorkomen dat ze onterecht op de blacklist zouden blijven staan als ze wel opgeschoond zijn.
Daarnaast zou op de STOP-pagina direct een klachtmogelijkheid komen zodat iedereen die zijn twijfels heeft of de website die hij wil bezoeken echt kinderporno bevat een klacht kan indienen.
 
Waarom is er besloten het initiatief niet te continueren?
Uit rapportage van het Meldpunt Kinderporno bleek dat de omvang van het aantal commerciële websites met afbeeldingen van seksueel misbruik van kinderen in 2010 drastisch is afgenomen ten opzichte van de start van de initiatieven. Dit komt overeen met de ervaringen in het Verenigd Koninkrijk. De omvang van de zwarte lijst van het Engelse Meldpunt, de Internet Watch Foundation (IWF), is in de afgelopen twee jaar fors teruggelopen (van rond de 2000 websites die per dag op de lijst stonden tot minder dan 400). En dit terwijl in het VK veel ruimere criteria worden gehanteerd voor opname op de zwarte lijst. Daarin zijn bijvoorbeeld alle landen behalve het VK opgenomen, dus ook alle landen waar Nederland verdragen of afspraken mee heeft en die dien ten gevolge niet opgenomen worden op de Nederlandse zwarte lijst op basis van de criteria zoals door u aan de Tweede Kamer aangegeven. Doorvertaald naar de Nederlandse situatie betekent deze trend, dat er op dit moment nagenoeg geen kinderpornowebsites over blijven om te blokkeren.
 
Waarom gaan wij dan niet ook alle landen blokkeren?
Dat is een afspraak die is vastgelegd in overleg met het Ministerie van Justitie. De primaire aanpak van kinderporno ligt bij opsporing en vervolging onder verantwoording van politie en justitie. Het weghalen van het materiaal en het optreden tegen de bron en degene die dit materiaal verspreidt, zoekt en bekijkt moet leidend zijn. Alleen wanneer dit niet mogelijk is, was het de bedoeling het materiaal dan in ieder geval niet zichtbaar te maken.
 
Voor meer informatie kunt u de brief van de werkgroep lezen die aan de minister van Veiligheid en Justitie is gestuurd.